Z Krakowa do Toronto czyli teatr dla emigranta

Z Krakowa do Toronto czyli teatr dla emigranta

Izabela Joanna Barry (USA)

Teatr spełnionych nadziei to książka niesłychanie osobista, zarówno jeśli chodzi o bohaterkę, Marię Nowotarską i jej rodzinę, jak też i o samą autorkę – Joannę Sokołowską. Wspomnienia nie ograniczają się jedynie do pracy, kolejnych premier i sukcesów, ale w naturalny sposób mówią także o kłopotach rodzinnych, problemach finansowych, chorobach, zmęczeniu – jednym słowem o życiu tej teatralnej rodziny, która w Toronto powiększyła się o aktorów, scenografów, muzyków, projektantów kostiumów, artystów grafików itd., itd. Nie ma wątpliwości, że specyficzny ton autorki, ciepła emocjonalna narracja nadaje książce dodatkowej wartości – czyni ją jeszcze ciekawszą i wciągającą.

Recenzja książki Joanny Sokołowskiej-Gwizdka „Teatr spełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny”.

Czytaj więcej
Polskie teatry są wszędzie…

Polskie teatry są wszędzie…

Jan Kłossowicz

Książka pod wieloma względami niezwykła. (…) Niezwykła dla mnie, bo właśnie o teatrze i dramacie piszę przez całe życie. Jednak to nie tylko teatr – wspominane w tej książce spektakle i wydarzenia, które kiedyś omawiałem i w których uczestniczyłem, ale też ludzie dobrze mi znani, z którymi od dawna już się nie spotykam – kawałek historii polskiego teatru i dramatu, który znalazł swoją kontynuację w odległej Kanadzie.

Recenzja książki „Teatr spełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny”.

Czytaj więcej
„Teatr spełnionych nadziei”

„Teatr spełnionych nadziei”

Dorota Ceran

W ostatnich dniach ukazała się książka pt. „Teatr spełnionych  nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny” i myślę, ba! jestem głęboko przekonana, że wszystkim nam tej książki bardzo potrzeba. Jest to znakomicie napisane, piórem tyleż lekkim, co precyzyjnym w opisie konkretnych faktów, kompendium wiedzy o emigracyjnym teatrze pod nazwą Salon Muzyki, Poezji i Teatru. (…) Książkę, dość obszerną (ponad 500 stron) czyta się jednym tchem, niczym powieść z wartką akcją.

Czytaj więcej
Klan Pilitowskich

Klan Pilitowskich

Joanna Sokołowska-Gwizdka

Torontońskie mieszkanie rodziny Pilitowskich, położone na jedenastym piętrze wieżowca otacza niekończąca się zielona przestrzeń High Parku. (…)  W salonie kanapa, fotele i duży stół okryty ciężką kolorową tkaniną, na półkach srebra, na ścianie wielki obraz pędzla Ilony Biernot. Lustra, kwiaty, korale i różne bibeloty, starodawny grzebień, puzderko. Do tego plakaty na ścianach i mnóstwo fotografii. (…) Każdy gość jest mile witany, sadzany, częstowany czym chata bogata. Nic więc dziwnego, że urywają się telefony, ciągle są dzwonki do drzwi, ciągle ktoś przychodzi. Tu się rodzi sztuka, tu powstają artystyczne pomysły, tu się skrupulatnie liczy każdy bilet, każdy wydatek i wszystko dokładnie planuje.

Fragment książki „Teatr sełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny”. Premiera książki miała miejsce 27 października 2016 roku podczas XX Międzynarodowych Targów Książki w Krakowie.

Czytaj więcej
„Dobry wieczór Monsieur Chopin”.

„Dobry wieczór Monsieur Chopin”.

Joanna Sokołowska-Gwizdka

W przedstawieniu równie ważną rolę odgrywają słowo, muzyka, jak i obraz. Powstało widowisko działające na emocje widza i przekazujące bardzo duży zasób informacji biograficznych na tle epoki. Wrażenie wywołuje dynamiczny wiersz Or-Ota (Artura Oppmana), pokazujący nastroje podczas powstania listopadowego. Jest też lirycznie i romantycznie, są emocjonalne burze, które przytaczają na scenie Polka i Francuzka czytając dziewiętnastowieczne listy oraz ponadczasowa chopinowska muzyka.

Fragment  książki „Teatr sełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny”, o powstaniu widowska teatralno-muzycznego „Dobry wieczór Monsieur Chopin”.

Czytaj więcej
Baśniowy Gałczyński

Baśniowy Gałczyński

Joanna Sokołowska-Gwizdka

Bajkowość spektaklu nie byłaby do końca „gałczyńska” gdyby nie pojawił się tam Kraków, kataryniarz, zaczarowana dorożka i spacer po krakowskich uliczkach, gdyby nie było zapachu świąt Bożego Narodzenia (Przed zapaleniem choinki – Maria Nowotarska) i tych wszystkich cudów i dziwów zaczarowanego Krakowa.

Fragment książki o polskim teatrze w Toronto „Teatr spełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny”, wyd. Novae Res 2016.

Czytaj więcej
„Teatr spełnionych nadziei” – opowieść o polskim teatrze w Toronto.

„Teatr spełnionych nadziei” – opowieść o polskim teatrze w Toronto.

Joanna Sokołowska-Gwizdka

Pamiętam ten wieczór bardzo dobrze. Małgorzata Bonikowska, redaktor do spraw kultury w torontońskiej „Gazecie”, wysłała mnie na spektakl Marii Nowotarskiej o Marianie Hemarze, z prośbą, żebym napisała recenzję. Szłam z mieszanymi uczuciami, wydawało mi się, że na emigracji nie ma warunków, aby mógł powstać zawodowy teatr (…). Przedstawienie jednak bardzo mnie zaskoczyło. To był w pełni udramatyzowany spektakl teatralny, z akcją, kostiumami, dekoracją, w przeznaczonej do tego sali teatralnej Burnhamthorpe Library Theatre w Mississaudze.

Fragment wstępu do książki „Teatr sełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny” ( wyd. Novae Res 2016). Premiera książki miała miejsce 27 października 2016 roku podczas XX Międzynarodowych Targów Książki w Krakowie.

Czytaj więcej